Od Redakcji 4/2017…

Redakcja 20 marca 2018 0
Od Redakcji 4/2017…

Gerontologia jest nauką o procesach starzenia się. Jest nauką interdyscyplinarną, w obrębie której, splatają się biologia, medycyna, psychologia, antropologia, filozofia, socjologia czy nauki o kulturze. Czasopismo „Gerontologia Współczesna” stwarza możliwość wymiany poglądów, prezentacji wyników badań i wypowiadania się na temat aktualnych problemów i wszystkich aspektów życia osób w wieku senioralnym.
Z prognoz demograficznych GUS wynika, że w Polsce liczba osób w wieku emerytalnym w roku 2030 zwiększy się do 9,6 mln. Według oficjalnych prognoz, w roku 2060 na 100 osób w wieku produkcyjnym będzie przypadało 91 osób w wieku emerytalnym, i to pod warunkiem, że wzrośnie stopa urodzeń. Jest to założenie optymistyczne, gdyż nie bierze się pod uwagę faktu, że wzrost emigracji ludzi młodych spowoduje dalszy spadek liczby urodzeń.
Starzenie się jest procesem przemian, dokonujących się na poziomie biologicznym, psychicznym i społecznym człowieka. Proces starzenia się ma także wymiar demograficzny i ekonomiczny. Wyrazem tego są zmiany w strukturze konsumpcji, wzrost zapotrzebowania na niektóre usługi (w ochronie zdrowia, opiece społecznej), zmniejszenie aktywności zawodowej, zwiększenie wydatków na utrzymanie ciągle rosnącej grupy poprodukcyjnej, zmiany w strukturze rodziny i gospodarstw domowych.
Nie ma prostej odpowiedzi na pytanie, czym jest starość. Istnieje wiele czynników, które określają starość i proces starzenia się, najczęściej wymienia się udział czynników fizycznych, psychicznych i społecznych. Objawy procesu starzenia się określane są wiekiem metrykalnym, biologicznym, psychologicznym i społecznym.
Osoby wchodzące w okres starzenia się nie stanowią jednorodnej grupy zarówno pod względem stanu zdrowia, rodzaju występujących dolegliwości, doświadczeń życiowych, sprawności czy samodzielności, a jak i stylu życia i sposobów radzenia sobie z problemami wieku senioralnego. Wkraczanie w okres starości wiąże się z koniecznością reorganizacji celów życiowych i stylu życia. Można mówić zarówno o pozytywnych, jak i negatywnych aspektach starości. Pozytywne wiążą się z przeświadczeniem o perspektywie wolnego czasu i możliwościach realizacji niezrealizowanych dotychczas celów życiowych. Negatywne aspekty tego okresu to świadomość nadchodzącego kresu życia, utrata bliskich, pojawianie się chorób, narastanie dolegliwości somatycznych i utrata poczucia bycia osoba użyteczną.
W świadomości społecznej starość nie jest czymś nadzwyczajnym jest częścią i etapem życia człowieka. Pomimo, że wiemy, iż nie przychodzi nagle, ale jest rezultatem długiego i nieodwracalnego procesu, to jesteśmy zdziwieni i zaskoczeni, że do nas przyszła tak szybko. Trudno określić jej początek. W miarę upływu lat symptomy starzenia się stają się coraz bardziej widoczne, a różnice w możliwościach i sposobach przeżywania i doświadczania starości stają się wyznacznikiem jej psychologicznej i społecznej akceptacji.
Starość dziś nie jest już démodé. Pomimo jej nieuchronności zachęcam do odkrywania coraz to nowych aspektów starości i poczucia sensu życia osób starszych.

Redaktor gościnny
dr n. med. Grażyna Szymańska-Pomorska

Napisz komentarz »

Dalszym korzystaniem z witryny, wyrażasz zgodę na wykorzystanie cookies. więcej informacji

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Zamknij